Zaczęło się. Co to był za ranek. Nie dość, że wczoraj zarwana nocka, bo jeszcze wprowadzone ostatnie poprawki na serwis (chociaż bardziej to Bartek się zarwał), to jeszcze w jakieś filmidło się wciągnąłem. Ale do rzeczy.
Powiem krótko, nie było łatwo. Już dużo nie brakowało, żebym sięgnął po klucz … od auta. Ale pomyślałem sobie, że to wstyd będzie straszny i koniec świata. Gdy już miałem odjeżdżać w siną dal, to córka się rozpłakała i za nic nie chciała mnie wypuścić. Przecież tak ubrany Tato nie może jechać do pracy. Czytaj dalej→