Wiadomo większości z nas, że Holendrzy mają fisia na punkcie rowerów. I to fisia szczególnego, bo nie dość, że przodują w ilości rowerzystów (aktywnych) na jednego mieszkańca (nie biorę pod uwagę krajów azjatyckich, bo tam trochę inne uwarunkowania są dla „rowerowania”), to jeszcze „rowerzysta Panem jest i basta”. Nasi „agenci” donoszą, że w starcia rower + inny środek lokomocji, z reguły winna jest po stronie innego. Te plotki musimy jednak zweryfikować i wtedy wypowiemy się na ten temat.

Teraz jednak o innej pasji Holendrów. O pasji tworzenia rzeczy niecodziennych. Nawet na bazie tak zwykłych rzeczy, jaką wydaje się rower. Bartes już ostatnio prezentował rewelacyjny rowerowy pojazd do przewożenia dzieciaków. Zaprzyjaźniona z nami rowerzystka podesłała nam linka do strony producenta rowerów.  Poprzeglądałem tą stronę tam i z powrotem. JA CHCĘ TAKIE ROWERY!

Załączam kilka przykładów. Po pozostałe udajcie się sami na stronę Fietsfabriek.nl

W każdym razie pogoda nie zachęca do jeżdżenia na rowerze. Aczkolwiek obserwując parking przed naszym biurowcem trzeba powiedzieć, że wcale tak łatwo nie jest zaparkować. I tak trzymać! Twardym trzeba być a nie „miętkim”.

Dla wszystkich tych, którzy na przekór pogodzie jeżdżą na rowerze dedykujemy przebój niezapomnianych Queenów. Jeżeli tylko macie możliwość to wgrajcie ten kawałek na swój odtwarzacz i dalej w drogę. Ale najpierw posłuchajcie i pooglądajcie.  

 A tak przy okazji wyobrażacie sobie jak by była przyjęta Masa Krytyczna w którymkolwiek z miast, gdyby uczestnicy jechali w takich „strojach służbowych”?

Przyznam, że miałem trochę obaw, bo moja córka skończyła dopiero co rok. Jednak widziałem, że Włosi jeżdżą z takimi właśnie dzieciakami. Stwierdziłem, że spróbuję. W wypożyczalni pan zapytał o wagę dziecka a następnie zamontował fotelik na kierownicy właśnie. Na koniec przyczepił jeszcze do tejże kierownicy piszczałkę.

Z dużo dozą nieśmiałości wsadziłem córką do fotelika i … ruszyliśmy. Przejeździliśmy tak ponad godzinę za pierwszym razem, z przerwą na placu zabaw. Wyglądało, że Małej się podoba. Mogła pohałasować piszczałką a jak znudziło się jej to brała moją rękę i kazała „piszczeć” dalej.  Momentami była nawet bardzo wyluzowana (patrz foto).  W każdym razie była frajda. U Włochów podpatrzyłem jeszcze, że Ci, którzy mieli własne foteliki mieli do nich przymocowaną taką zasłonę jak w skuterach. Chroni ona dziecko przed wiatrem. Fajna rzecz.

Po przyjeździe do Polski zacząłem szukać takiego fotelika i zupa zimna. Nie dość, że nie ma to jeszcze znalazłem info, że u nas poza fotelikiem mocowany z tyłu roweru inne rozsądne formy przewożenia dzieci, uznane na świecie, są zabronione. No cóż czas to zmienić.

Ja w każdym razie po osiedlu i okolicach wożę Małą w przyczepce rowerowej. Nie dosyć, że dobrze się z tym jedzie, dziecku jest wygodnie, to jeszcze widać mnie jak na dłoni. Przyczepka jest czerwona, ma flagę pomarańczową i zamontowałem światło czerwone. Czego chcieć więcej? Tylko zdrowego rozsądku i zmiany w przepisach.   Do tego mogę jeszcze tam zapakować Jej zabawki, kocyk, ciuchy na zmianę. A w razie czego można z przyczepki zrobić wózek [co widać na załączonych fotach].

Oczywiście jak zaglądam w posta Bartesa o holenderskim pomyśle, to sobie marzę żeby ktoś sprowadził to do Polski. Tylko obawiam się, że kupować to będzie można, tylko nie będzie można używać. Taka paranoja.