Nazywam się Olivier Schneider, mam 28 lat, jestem informatykiem i velozofem . Jestem ojcem dwójki dzieci, udzielam się społecznie w organizacjach propagujących rower i nie tylko. Piekę własny chleb na zakwasie i w ogóle jestem takim umiarkowanym anty-kapitalistą.

„T’es fou de venir en vélo” czyli „Ale wariat z Ciebie, że przyjeżdżasz (do roboty) rowerem”. Takie zdanie słyszę często od niektórych kolegów z pracy. Inni są pełni podziwu i mi mówią, że jestem dzielny, odważny, że doceniają mój gest. Czemu tak jest? Bo w nadmorskim Brest jeszcze bardziej niż w innych częściach Francji rower nie jest postrzegany, jako pełnowartościowy środek transportu. Faktem jest, że miasto jest pagórkowate, że mocno wieje, że pada nawet po kilka razy dziennie. To sprawia, iż rower jest postrzegany głównie jako niedzielna rekreacja, a rowerzyści, jako zbyt biedni na samochód lub oświeceni wariaci. Nie wspomnę o rowerzystach na pedelec’ach. Ci to w ogóle odmieńcy: wariaci, biedacy i leniuchy w jednym.
Czytaj dalej→