Podczas tegorocznego Tygodnia Odpoczynku Dla Samochodów (6–12 czerwca) pracownicy DIALOGu mogą min. oddać swoje rowery do bezpłatnego przeglądu u Dr Bike.
Co ważne Dr Bike rezydować będzie również na parkingu przy Placu Jana Pawła II w piątek 10 czerwca, dzięki czemu z doraźnej pomocy dla rowerów skorzystać będą mogli wszyscy zainteresowani!

Ale to nie koniec rowerowych ciekawostek – w trosce o bezpieczeństwo naszych jednośladów DIALOG zaprosił na, Plac Jana Pawła II przy siedzibie firmy także przedstawicieli Komendy Miejskiej Policji we Wrocławiu, którzy 10 czerwca w godzinach od 10.00 do 16.00 znakować będą nasze wehikuły. Dzięki temu rower nie tylko stanie się mniej atrakcyjny dla złodzieja, ale na wypadek kradzieży będzie także łatwiej go odnaleźć. Po rejestracji w Policyjnej bazie, każdy właściciel pojazdu otrzyma również Dowód Tożsamości Roweru. Warunkiem wpisania do bazy i oznakowania jest prawidłowy stan techniczny roweru: sprawne hamulce, oświetlenie i dzwonek. Ważne jest aby mieć ze sobą dowód osobisty.

ZagońRowerDoRoboty
Aga, rowerowo jesteś wkręcona od dawna, bo to wiemy.  Skąd pomysł na robienie serwisu „rowerowego”?

Agnieszka Bednarek
Otóż dawno temu interesowaliśmy Certyfikatem Przyjaznym Rowerom – Bike Friendly. Projekt ten w naszych oczach wydał się nie tylko skomplikowany pod względem „starania się” o tytuł miejsca przyjaznego rowerzystom, ale także wiązał się z opłatami. W porównaniu z innymi krajami nasza edycja tego certyfikatu nie spotkała się z tak ogromną popularnością, co widać na mapie poglądowej z ich obiektami.

ZagońRowerDoRoboty
Czyli zgodnie z hasłem „Polak potrafi” postanowiliście …

Agnieszka Bednarek
Stworzyć RoweroweMiasto.info. Naszym celem jest stworzenie największej bazy miejsc przyjaznych rowerzystom w Łodzi oraz w okolicy. Ponadto chcemy aby nasz serwis stał się miejscem, gdzie znajdziecie informacje na temat zbliżających się imprez rowerowych w regionie, a także relacje z wycieczek i rajdów, galerie zdjęć naszych czytelników, itp.

ZagońRowerDoRoboty
Taki serwisów jest coraz więcej. Czy się chcecie wyróżnić?

Agnieszka Bednarek
RoweroweMiasto.info przede wszystkim będzie serwisem gdzie bez żadnych problemów, w kilka chwil dodacie miejsce przyjazne rowerzystom. Co mamy na myśli mówiąc, że jakieś miejsce jest dla nas, rowerzystów przyjazne? Podeszliśmy do sprawy najprościej i najbardziej praktycznie jak się dało. Miejsce uznajemy za przyjazne, gdy przykładowo posiada stojak rowerowy, można wprowadzić rower do środka lub znajduje się w pobliżu drogi dla rowerów (ddr). Inne przykłady takich cech znajdziecie na podstronie z formularzem zgłoszenia miejsc.
Jeżeli wg Was czegoś brakuje w serwisie, chcecie się podzielić swoją opinią lub pomysłami związanymi z Rowerowym Miastem – napiszcie do Nas, formularz dostępny jest po lewej stronie w zakładce.

ZagońRowerDoRoboty
Kto może zgłosić miejsce „przyjazne rowerzystom”?

Agnieszka Bednarek
Każdy. Zarówno rowerzysta, który zna takie miejsca jak i właściciele lokali, firmy, instytucji, którym zależy na klientach poruszających się na jednośladach. Oczywiście bardzo ważne jest, aby wprowadzane treści były zgodne z rzeczywistością, dlatego też każde wprowadzone przez Was miejsce jest przez nas moderowane przed publikacją.

ZagońRowerDoRoboty
No, a teraz „reklama” Dlaczego akurat z Wami warto współpracować?

Agnieszka Bednarek
Podobnie jak inne inicjatywy rowerowe w Polsce, jesteśmy otwarci na współpracę z instytucjami i osobami, dla których rower to nie tylko narzędzie. Sami również wesprzemy inne inicjatywy rowerowe. Bardzo chętnie umieścimy na łamach naszego bloga informacje podesłane przez Was, przykładowo: zapowiedzi, relacje czy też zdjęcia z wydarzeń rowerowych.

Na dalszy rozwój serwisu mamy dużo pomysłów – na pewno będą one wdrażane w najbliższym czasie. W pierwszej kolejności chcemy wprowadzić udoskonalenia dla urządzeń mobilnych co znacznie usprawni korzystanie z danych Rowerowego Miasta w terenie.

Serdecznie wszystkich zapraszamy do zgłaszania miejsc przyjaznych rowerzystom w Łodzi.

Wszystko zaczęło się w 1996. Na pierwszy rzut oka, zastanawiające może być w jakim celu prezentować w Polsce akurat francuską politykę prorowerową, a nie doświadczenia najbardziej rowerowych państw Europy, takich jak Holandia czy Dania. Otóż mimo wielu różnic, sytuacja polskich miast jest w wielu aspektach bardzo podobna do sytuacji francuskich w 1996 roku, tuż przed wdrożeniem polityki prorowerowej. Ciągły wzrost ilości samochodów, problemy z rozładowaniem korków i te związane z masowym parkowaniem w centrach miast, to wszystko przy udziale jazdy na rowerze na poziomie około 1% całego ruchu miejskiego, to problem spotykany w obydwu przypadkach.

Dzięki wprowadzonej kompleksowej polityce, udział ruchu rowerowego ostatnio rośnie coraz dynamiczniej, sięgając nawet 15% w niektórych miastach. Celem konferencji jest przedstawienie 15 lat francuskich doświadczeń w polityce zrównoważonego transportu uwzględniającego rower jako jedną z alternatyw dla samochodów indywidualnych oraz przedstawienie propozycji rozwiązań które można dostosować do polskich realiów.

O doświadczeniach tych opowie gość specjalny Olivier SCHNEIDER („Brest à pied et à vélo”, „Vélophonie” zrzeszenia będące członkiem FUB), o którego rowerowych doświadczeniach możesz poczytać m.in. u nas.

Spotkania odbędą się w następujących miastach:
Katowice – 1 marca, 13:00, Maison St-Etienne
Wrocław – 2 marca 11:00, AF
Kraków – 3 marca 11:00
Rzeszów – 4 marca 13:00, sala w Ratuszu
Lódź – 5 marca 15:00
Warszawa – 6 marca 13:00

Na konferencje zapraszają:
Marcin Hyła
Miasta dla Rowerów
Instytut Francuski w Krakowie
Konsulat Generalny Francji w Krakowie,
sieć Alliance Française w Polsce

Kiedy zaczynaliśmy w 2009 naszą przygodę z namawianiem ludzi do spróbowania jeżdżenia rowerem do pracy, to najpierw … musieliśmy namówić siebie. Nie uwierzycie ile wymówek, i to dobrych, potrafiliśmy znaleźć.

W końcu wyszło nam, że aby się zmotywować, to powinniśmy  zorganizować akcję „rowerem do pracy”, gdyż wtedy jako organizatorzy musimy być wiarygodni i jeździć przez cały tydzień. I tak się stało. Bartek zaganiał cały tydzień bez dwóch zdań, ja musiałem odpuścić jeden dzień, bo sprawy rodzinne wypadły i urlop musiałem wziąć. I najlepsze, że tego dnia po pierwsze usłyszałem nasze własne wypowiedzi w paru radiowych stacjach. Najbardziej mi utkwiła ta ESKA Rock, w paśmie Poranny WF i wypowiedź Bartka, który mówił, że warto zaganiać rower, bo „zdrowsi umrzemy”.
Po drugie zadzwonił do mnie Pan z tivi, z POLSAT NEWS dokładnie i zapytał, czy przyjechałem może rowerem do pracy. Dobrze, że Bartek tego dnia był na służbie, więc szybko przekierowałem Pana.

Nie ukrywam, że w ogóle nie spodziewaliśmy się zainteresowania mediów. Zrobiliśmy to po to, aby zrobić coś fajnego, co wciągnie naszych znajomych i ich znajomych, i znajomych znajomych znajomych. A tak efekt przeszedł nasze oczekiwania. I właściwe była to przedpremierowa akcja. Do jej dokumentowania używaliśmy jeszcze wtedy ChrońSkroń.pl, gdzie możecie poczytać jak to było.

Kiedy okazało się, że nasze lokalne, wrocławskie, działanie przyniosło taki efekt, to stwierdziliśmy, że trzeba kuć żelazo póki gorące i w czerwcu 2009 ogłosiliśmy ogólnopolski Tydzień Odpoczynku dla Samochodów vol. 1. I znowu było fajnie. Udało się sprawić, że parę miast bawiło się razem z nami.

To wszystko sprawiło, że nabraliśmy ochoty na więcej, czyli na zorganizowanie akcji nr 2 w 2010. Na początku wydawało się, że to po prostu będzie super wydarzenie. Dużo zainteresowanie ze strony firm, wsparcie ze strony zaprzyjaźnionego biznesu. I … skasowała nas powódź. Trudno było dopinać szczegóły wkręcania ludzi w zabawę,  gdy obok nas działy się tragiczne rzeczy. Ludzi tracili dorobek całego życia, wiele zakładów pracy było zagrożonych. Do ostatniej chwili zastanawialiśmy się czy nie odwołać całkowicie akcji. W końcu zdecydowaliśmy, że tam gdzie się da zachęcamy do zaganiania rowerów do roboty. Ale bez robienia dużego szumu. A, ważna rzecz była jeszcze. Zorganizowaliśmy Wielki Wyścig.  Możecie to zobaczyć co i jak się działo.

I jeszcze wydarzyła się jedna niespodzianka. Po przez nasze … służbowe balony wzięliśmy udział w pewnym ciekawym … ślubie. Rowerowym.

2010 to też był rok Zagoń Rower Do Roboty na facebooku. Nie ukrywamy, że czasami przeginaliśmy z publikowaniem postów, tak nam się ta forma komunikacji spodobała. Jednak przede wszystkim docenialiśmy to, że jest łatwa i szybka, gdy chcemy wrzucić coś ciekawego, co niekoniecznie nadaje się na posta na blogu. Zorganizowaliśmy kilka konkursów, rozdaliśmy trochę gadżetów. Największy problem mieliśmy z ich wysyłaniem. Strasznie trudno było dotrzeć na pocztę, z reguły była nie po drodze. Druga sprawa, to okazało się, że przesyłki trzeba wysyłać poleconym, bo mają tendencję do ginięcia. A jeżeli ktoś musiał wysłać np. 12 przesyłek poleconych to wie, że to wiąże się z wypełnieniem 12 kwitków. I poczta za nic nie wychodzi z jakiś pomysłem na uproszczenie tego.

No dobra tyle wspomnień. Czas brać się do roboty. W tym roku odbędzie się po raz trzeci Tydzień Odpoczynku dla Samochodów, w terminie 6-12/06/2011.

Zapraszamy chętnych do współpracy. Szczegóły podamy na maila, telefon lub podczas spotkania. Zależy nam abyśmy wszyscy się dobrze bawili i sprawili, aby w tym czasie jak najwięcej Zaganiających Rower Do Roboty pojawiało się na ulicach. I aby potem już coraz częściej wybierali rower, nie tylko do dojeżdżania do pracy.

Podejmij wyzwanie Zagoń Rower Do Roboty

Ave!
W sumie moje zagonienie dziś to szaleństwo. Na slikach przejechałem prawie 8km. Lekko zmarzły mi palce, pomimo tego, że mam nowe rękawiczki antywiatrowe i przeciwdeszczowe.
Dziś wybiorę się chyba po jakieś opony z bieżnikiem do mojej szosy – chociaż
nie jestem przekonany czy to pomoże.  Może Wy zainicjujcie jakieś działania, które dadzą wyraźną wskazówkę jeździć z bieżnikiem czy bez.
Z bieżnikiem przejeżdża się po śniegu, a bez – przecina śnieg i dobija
do twardego podłoża. Każde rozwiązanie ma swoje plusy dodatnie i plusy ujemne, jak mawiał jeden z Prezydentów RP.
Dwóch kierowców mnie strąbiło. Mały ruch był w sumie na drogach, dwa
korki tylko minąłem. Niestety z powodu nieodśnieżenia musiałem jechać rozjechanymi przez auta pasami, zwężona ulica to niebezpieczna może nawet sprawa. Na szczęście tylko dwóch spieszących się kierowców mnie wyprzedzało, wielu spokojnie za mną sunęło tych niecałe 20km/h a czasem i mniej niż 15km/h.
Ale na dziś w Lublinie zapowiadają 15cm śniegu, zawieje, zamiecie i
gołoledź. Wiatr ponad 30km/h, mgłę i pochmurne niebo.

Pozdrawiam z życzeniem o debatach w ramach Waszych projektów o
bezpieczeństwie w zimie oraz o najskuteczniejszych formach ubierania się do zaganiania   – czyli przypominanie o zabezpieczonych stawach – polecam ochraniacze z filcem; rękawicach z długim kryciem nadgarstków, itp.

Szymon

„Jestem Piotrek, lat 34. Mieszkam i pracuje w Warszawie. Od 2 lat przemieszczam się codziennie po stolicy rowerem (kiedyś samochodem/autobusami/metrem – dziś to dla mnie ostateczność).16 km wynosi dystans, który pokonuje zaganiając rower do roboty i z powrotem. Mieszkam na Stegnach (Dolny Mokotów), biuro mam w pobliżu Pl. Bankowego (centrum – blisko Starego Miasta). Oprócz trasy dom-praca-dom rowerem jeżdżę tez na zakupy i na większość spotkań rodzinno-towarzyskich.

W zeszłym roku pierwszy raz odważyłem się kontynuować codziennie pedałowanie w warunkach zimowych. Czasami wybierałem inny środek lokomocji (w dni kiedy skutki opadów śniegu były największe), ale większość zimy było jednak na rowerze. Niezależnie od temperatury.

Nie jestem na tym polu jakimś weteranem, ale mogę się podzielić kilkoma spostrzeżeniami i na pewno gorąco polecić zimowe zaganianie roweru osobom, które by chciały spróbować, ale wykazują pewną dozę nieśmiałości…

Sprzet:
Jeżdżę crossowym Wheelerem, który 3 lata temu kosztował ok. 1300 PLN.  W ogóle to jestem (wstyd się przyznać) technicznym laikiem. Nie znam się na częściach i osprzęcie, a z każdą usterką/regulacją zwracam się do specjalistów (no może poza wymianą dętki). Przyznaję się do tego, bo przez okres grudzień-marzec zeszłej zimy nic specjalnego przy rowerze nie robiłem. I nie potrzebowałem w tym okresie też żadnej pomocy. Opony zostały te same, na których jeździłem przez resztę roku. Wymieniłem tylko łańcuch jak przyszła już wiosna.

No nie, zapomniałbym. Jedyna dodatkową czynność, którą wykonywałem w zimie to było czyszczenie roweru ze śniegu i błota pośniegowego (woziłem ze sobą szczoteczkę i szmatki do osuszania/oczyszczania roweru).

Ubior:
Tu bez dwóch zdań trzeba się ubrać … inaczej (nie tak grubo) niż na zimowy spacer.  Po pierwsze, żeby się nie spocić i nie przeziębić. Ciało musi być szczelnie zakryte a kluczowe znaczenie mają dłonie i stopy.
Do ok. -5 C jeździłem w zimowych, najcieplejszych rękawicach kolarskich. Natomiast poniżej-5C zakładałem rękawice narciarskie gdyż, tylko przy takich nie marzły mi palce (dawały rade nawet przy -20C).
Na głowie: czapka, od temperatur -3C-5C i zimniej – obowiązkowo kominiarka. Zawsze okulary, żaden kosmos, takie zwykłe za kilkanaście złotych. Doskonale chronią przed wiatrem i łzawieniem.

W każdym razie zainwestowałem trochę pieniędzy w dobrą, ciepłą bieliznę (2 warstwy) firm typu Craft oraz cienką soft-shellowa kurtkę – nieprzemakalna, nieprzepuszczająca wiatru. Jestem bardzo zadowolony.

Na nogi zakładam cieple legginsy, na to krótkie spodenki (takie za kolana). Przy mrozach -10C  do- 20C na legginsy zakładałem na całej długości cienkie spodenki (bojówki).

Podsumowując – ubieraj się w odzież – 3 warstwy
- pierwsza: ciepła bielizna termoaktywna (taka jak na narty)
- druga: bluza (najlepiej tez oddychająca) w zależności od temperatury lżejsza lub cieńsza
- kurta soft-shell

Technika jazdy po śniegu/lodzie/błocie pośniegowym:
Nie jestem eksportem, ale dla mnie kluczowa rzeczą – było nauczenie się używania tylko tylnego hamulca. Po 2 wywrotkach wskutek użycia przedniego hamulca wyrobiłem sobie nawyk korzystania tylko z tylnego. Przy mocniejszym hamowaniu rower wpada czasem w poślizg, ale taki kontrolowany. Poza tym nie należy hamować/przyspieszać na zakrętach i lepiej jeździ się na wysokich biegach. GENERALNIE: jazda w takich warunkach nie wymaga specjalnych umiejętności, szybko można się tego nauczyć i polubić. Jest inaczej, ale sprawia to frajdę. Poza tym nawet w styczniu 2010 jezdnie w W-wie były regularnie odśnieżane, więc większość trasy i tak pokonywałem po „czarnej” nawierzchni.

Reasumując: bardzo polecam jazdę na rowerze w zimie i nie widzę istotnego powodu, dla którego miałbym zakończyć sezon w listopadzie. Po odpowiednim przygotowaniu się mentalno-sprzętowym jazda sprawia ogromna frajdę. A emocje związane z obserwacja mijanego otoczenia (zdziwionych zmarzniętych ludzi na przystankach, kierowców czyszczący szyby samochodów z lodu/śniegu) to jedna wielka i unikalna satysfakcja. Poza tym dobra kondycja, zdrowie i wzmocniona odporność gwarantowane!”

Artur Bać przedstawia się następując: „Mieszkam w Redze, jeżdżę po całym Trójmieście gdy potrzebuje coś załatwić, najczęściej do Gdyni, ale nie tylko. Co dzień z najmłodszym synem 4 letnim jeżdżę do przedszkola oczywiście na rowerach. W ramach relaksu i rozprostowania kości spędzam co drugi dzień średnio 1h na rowerku objeżdżając okoliczne wsie i miasteczka,  tak ok 29km. Czasami zdarza się dłuższa „przejażdżka” jednodniowa 50,100,150 czy 220 km. Rowerami zaraziłem się od Duńczyków i Holendrów gdy jednego lata zwiedzałem samochodem Kopenhage, Amsterdam, Berlin i inne ‘miasteczka”.

ZRDR: Na naszym facebookowym fan page’u wyraziłeś radość, że idzie zima i będzie fajnie. O co chodzi?
Artur: Za dużo by mówić, a i tak nie oddam tego co się czuje tego trzeba spróbować.

ZRDR: Ale może jednak?
Artur: Oki, to co najważniejsze:

• 0 ile jazda w deszczu przy 5 stopniach C może być bardzo nieprzyjemna, o tyle jazda przy -5 stopniach C jest … przyjemna;
• bardzo istotne jest dobranie ubioru do temperatury i stylu jazdy, nie może być tak ciepły jak dla pieszego bo doprowadzimy do spocenia się i natychmiastowego wyziębienia. Ja np przy wyczynowej jeździe przy -5 stopniach C mam podkoszulek, koszulkę i kurtkę z gortexu.
• najważniejsze przy -5stopniach C czy -10 stopniach C są palce u rąk i nóg. To jest największy problem. 2 pary rękawiczek i 2 pary skarpet to zam mało przy -13 stopniach C.
• na głowie sprawdza się jakaś cienka czapka, dobrze gdy zasłania uszy, i kask rowerowy. który świetnie izoluje czerep. Przy -8 stopniach C warto mieć jakiś szalik na nos i usta lub kominiarkę
• bez okularów (przeźroczyste rowerowe) nie radzę jeździć, nawet przy 10C oczy się mocno suszą i wychładzają, i mocno łzawią. Okulary całkowicie likwidują problem.

ZRDR: To już wiemy jak się ubrać żeby było przyjemnie. Ale co z rowerem i z jazdą?
Artur: Rower też przygotowujemy do zimy, żeby frajda była pełna. Z przodu zakładamy  oponę z kolcami rowerową. Kiedy już jedziemy to nie hamujemy na zakrętach chyba że  z tyłu również mamy kolce.  Rowerem zimą z kolcami najfajniej jeździ się po świeżym lub ubitym śniegu, a nawet lodzie.
Kolejna ważna sprawa to łańcuch. Stalowy koroduje od soli już po 1 tygodniu i wymaga ciągłego smarowania a na wiosnę jest do wyrzucenia, więc warto kupić ten o parę zł droższy z metali szlachetnych podobnie koronki. Przy napędzie np.  LX to standard zdaje się.

ZRDR: Rowerzyści z reguły narzekają na zachowanie kierowców. Jak z tym jest w zimie?
Artur: Kierowcy są nadzwyczaj wyrozumiali , spokojni i ostrożni co jest bardzo ciekawe w kontekście lata i bezwzględności i chamstwa. Zimą naprawdę po mieście ulicami jeździ się wspaniale, a nawet już teraz jesienią przy 10 stopniach C  kierowcy są inni niż w sierpniu.
Zimą nie ma dróg dla rowerów , ale dla mnie to akurat bez znaczenia bo po chodnikach i pseudo DDR latem także nie jeżdżę bo to niebezpieczne i zabójcze na skrzyżowaniach. Należy bardzo uważać na suchą i grubą breję pośniegową, jazda przez nią podobna jest do jazdy go gęstym piasku i przednie koło natychmiast po wjechaniu w coś takiego ucieka na bok.

ZRDR: Czyli co? My się zimy nie boimy?

Artur: A nawet z niej cieszymy Te spojrzenia ludzi zmarźniętych za zaparowanymi i zalodzonymi szybami samochodów podczas oczekiwania na skrzyżowaniach – sygnalizacji, skrobiących szyby z rana, odkopujących wyjazd na parkingu, odśnieżających samochód, piłujących …akumulator – ‘bezcenne’ .

ZagońRowerDoRoboty: Wiemy, że na początku było słowo. A potem „Polska na rowery”? Skąd pomysł na akcję i to jeszcze tak ambitną?
Bohdan Pękacki: Nie jestem pomysłodawcą – niestety, bo taki prosty pomysł mógł przyjść tylko do głowy wybitnej.
W Agorze, naszej firmie, jest mnóstwo osób mniej lub bardziej rowerowych, którym „sprawa siodełkowa” leży na sercu. Lokalne oddziały „Gazety Wyborczej” od lat zajmują się lokalną rowerową polityką, często z sukcesami.
Od strony sportowej bardzo blisko nam do Mai Włoszczowskiej, z którą współpracujemy. Do tego mamy „po sąsiedzku” starszą i doświadczoną, bardzo popularną akcję „Polska biega”.Gdyby się nad tym zastanowić – akcja „Polska na rowery” po prostu musiała powstać.

ZagońRowerDoRoboty: Część ludzi kojarzy akcję „Polska na rowery’ bardziej ze sportem, czy odpowiada Ci to?
Bohdan Pękacki: Dobre pytanie, można na nie odpowiadać długo i zawile. Ale można tez prosto – rower jest rower.
Dziewczyna w sukience jadąca przez Warszawę na uczelnię, menedżer napinający co tydzień w maratonach, pan z brzuszkiem z zakupami w sakwach, kurier rowerowy śmigający w samochodowej dżungli, starsza pani na niedzielnej przejażdżce – to prawda, że sporo ich dzieli, ale też trochę łączy. Tego szukam w swojej pracy.

ZagońRowerDoRoboty: Kiedy ostatnio miałem okazję przyjechać do Agory na Czerską to jakoś specjalnie dużo rowerów nie rzuciło mi się w oczy.  Jak jest w rzeczywistości?
Bohdan Pękacki: Byłeś na Czerskiej rano, prawda? Kiedyś jeden dziennikarz powiedział mi „Nie po to wybierałem ten zawód, żeby teraz zrywać się o świcie”. Wiele osób zaczyna u nas pracę około południa i siedzą tutaj do wieczora, kiedy robi się gazetę. Podobna sytuacja jest w internecie i innych mediach. Rzeczywistość jest taka: w budynku pracuje – strzelam – 800 osób, w sezonie zdarzają się dni w których w garażu, na korytarzach w środku i przy stojakach na zewnątrz stoi ponad 80 rowerów wszystkich rodzajów – kiedyś liczyłem. Dziesięć procent to przyzwoity wynik, prawda? Ostre koła, holendry, szosy, składaki, trekkingowe, górale i wszystkie hybrydy, jakie można sobie wyobrazić. A w tym kilka arcydzieł rowerowej sztuki… Po prostu musisz się zatrzymać i chwilę popatrzeć.

ZagońRowerDoRoboty: Wierzysz w to, że w wielu firmach kierownictwo pomogłoby chętnym w dojeżdżaniu rowerem do pracy, tylko nie mają dobrych wzorców i nie czują, że takie działanie to również jest forma marketingu i budowania wizerunku firmy?
Bohdan Pękacki: Nie znam się na tym, ale pewnie coś w tym jest. Rower jest po prostu fajny, a który właściciel firmy czy akcjonariusz nie chciałby, żeby jego firma była kojarzona w z czymś fajnym? Ale prysznic w pracy i stojak pod budynkiem to tylko część znacznie większej układanki. Bo jeszcze potrzebna jest droga rowerowa do pracy, a przydałaby się także do przedszkola, żeby można było przed pracą odwieźć dziecko, do ścieżki wypadałoby dorzucić śluzy rowerowe i bezpieczne przejazdy przez skrzyżowania, kontrapasy. Do tego z kolei niezbędne są odpowiednie przepisy, a nie te które mamy w tej chwili – tworzone w zupełnie innej epoce transportowej, przy innym natężeniu ruchu i przy innej, że tak powiem, „rowerowej geografii”. Są na przykład przepisy, które doskonale organizują wyprzedzanie roweru na wąskiej drodze przez kombajn rolniczy, ale kompletnie nie sprawdzają się w mieście, gdy rowerzysta chce w miarę bezpiecznie skręcić w lewo. Wracając do pytania, bo chyba trochę odbiegłem – doceniam rolę pracodawców, ale oni obracają się w szerokiej rowerowej rzeczywistości i to w tym kontekście powstają wzorce i kreują się potrzeby.

ZagońRowerDoRoboty: A tak w ogóle to co tą z Polską? Daje się Ona wsadzić na te rowery? Czy możesz powiedzieć coś o efektach akcji?
Bohdan Pękacki: Z jednej strony w Polsce rower wciąż kojarzony jest z rekreacją, turystyką i sportem, a także – co pokazują badania – z wsią, gdzie udział rowerów w transporcie lokalnym jest tradycyjnie duży. Z drugiej strony rowerowa fala zalewająca miasta wzbiera z każdym rokiem – minionej zimy na ulicach Warszawy było więcej rowerzystów, niż 10 lat temu w sezonie. Wspieramy tę falę całymi naszymi siłami. Nasza akcja jest młoda, więc powiem tak: mam szczęście pracować w firmie, która coś tam w życiu publicznym tego kraju zmieniła. Nie widzę powodu, dla którego z akcją rowerową miałoby być inaczej.

ZagońRowerDoRoboty: A ty sam bardziej zaganiasz rower do roboty czy też jesteś pro-sportowy?
Bohdan Pękacki: Jestem rowerzystą miejskim, cokolwiek miałoby to oznaczać. W tej chwili na rowerze odbywam pewnie z osiemdziesiąt procent swoich podróży po mieście. Wyskoki sportowe i turystyczne miewam, ale z rzadka.

ZagońRowerDoRoboty: Nasze zgrane pytanie, ale Ciebie też zapytamy. Jak zachęcić ludzi do dojeżdżania do pracy na rowerze?
Bohdan Pękacki: Trzeba jeździć. Ale zaraz, zaraz… pytasz o media, czy o pracę organiczną? Każdy ma swoje sposoby. Marcin Hyła z inicjatywy „Miasta dla Rowerów” walczy z przepisami i urzędnikami. Konrad Muter, jeden z naszych autorów, od kilkunastu lat jeździ po mieście rowerem i uśmiecha się do ludzi. Asia Jałowiec pomaga w organizacji Święta Cyklicznego w Krakowie. Witek Kopeć w Łodzi prowadzi kapitalnego bloga „Łódź Cycle Chic”. My na stronie www.polskanarowery.pl pokazujemy, że rower to nie tylko getto sportowo-turystyczne i nie wymaga wiedzy tajemnej. Że może być codziennością. W siedzibie BGŻ, naszego partnera, jest świetny strzeżony parking rowerowy. Razom nas bahato, nas ne podolaty.

ZagońRowerDoRoboty: Jeden z nowych kandydatów na urząd Prezydenta Warszawy reklamuje się jako ten, który zrobi porządek z komunikacją miejską i ułatwi życie kierowcom aut. Gdybyś Ty miał coś do powiedzenia w temacie ułatwienia życia rowerzystom, to co byś zaproponował Warszawie?
Bohdan Pękacki: Rowerową rewolucję! Ale wtedy szybko przedstawiciele samochodowego lobby wywieźliby mnie na taczkach. Warszawa – podobnie jak wiele innych miast nie tylko w Polsce – na dłuższą metę musi wybrać między zrównoważonym transportem a samochodowym opętaniem. W zrównoważonym transporcie jest miejsce i dla rowerów i dla samochodów i dla komunikacji miejskiej. W Warszawie w tej chwili rządzi zmotoryzowana mniejszość, to jest miasto samochodów, a nie ludzi. Świetnym przykładem jest Plac Trzech Krzyży – większość przestrzeni tego naprawdę fantastycznego miejsca jest oddana samochodom – dominują szerokie jezdnie i duże parkingi, podobnie zresztą jak w całej przestrzeni miejskiej stolicy. Spróbuj przejechać rowerem zachodnią częścią placu, tak od Mokotowskiej do Żurawiej. Albo pal sześć rower, poobserwuj jak męczą się tam mamy z dziećmi.
To zresztą nie chodzi tylko o rowery – chodzi o odzyskanie przestrzeni miejskiej dla mieszkańców. Zabrano ją nam, oddano samochodom. A rower jest świetną soczewką, w której koncentruje się wiele problemów miejskiego życia. Rozmawiając o rowerze rozmawiamy o ekologii, sferze publicznej, bezpieczeństwie, społecznościach lokalnych, sztuce, modzie, polityce. Lubię myśleć o rowerowej rewolucji jako o awangardzie zmian w całym mieście.
I teraz – choć, jak mówiłem, to miasto samochodów, a nie ludzi, to ludzie się nie poddają. Tysiące mieszkańców każdego dnia buduje to miasto po swojemu. Dlaczego im nie pomóc? A najpierw – dlaczego nie posłuchać tego, co mają do powiedzenia? I w ten sposób dochodzimy do odpowiedzi na twoje pytanie – gdybym miał coś do powiedzenia, dopuściłbym do głosu rowerzystów. Zaprosiłbym ich do rozmowy i aktywnego udziału w budowaniu miasta, tworzeniu miejskiej polityki rowerowej i nie tylko.

ZagońRowerDoRoboty: Łoł, daj znać kiedy będzie kandydować! Będziemy zbierać podpisy! Z innej beczki teraz. Wiemy, że spędziłeś cześć wakacji rowerowo. Zdradzisz nam coś więcej?
Bohdan Pękacki: Niespecjalnie jest o czym opowiadać. Dopiero zaczynam odkrywać turystykę rowerową i sprawdzam się na krótkich trasach, tak do trzystu kilometrów, po Polsce. Na przyszły sezon planuję coś większego, wtedy będę się chwalił.

W Polsce głównym organizatorem jest Ministerstwo Ochrony Środowiska. Już w maju 2010 Minister rozesłał list zachęcający miasta do wzięcia udziału w tej akcji. Wiele z nich przyjęło zaproszenie i przygotowało akcje promujące transport publiczny.

Na stronie www.mov.pl/bezsamochodu można pobrać materiały: plakaty/ banery, które zachęcają do skorzystanie z autobusu, tramwaju czy też pójścia na piechotę. Szkoda, że brakło plakatów zachęcających do „zagonienia roweru do roboty”. Przecież rower to dobra alternatywa dla środków transportu napędzanych czymś innym niż siłą mięśni. Miejmy nadzieję, że w następnym roku będzie lepiej.

A teraz kto może i komu nie straszna wrześniowa pogoda niech zagoni rower do roboty. Zrównoważmy ten świat